Rezystancja przewodnika

01 Definicja

Rezystancja przewodnika

ang. Conductor resistance. Rezystancja przewodu rośnie z długością i rezystywnością materiału, a maleje z polem przekroju.

• Postać podstawowa:
$$R = \rho\,\frac{l}{A} = \frac{l}{\gamma A}$$
• Zależność od temperatury:
$$R_\vartheta = R_{20}\,[\,1 + \alpha(\vartheta - 20)\,]$$
• Konduktancja (odwrotność):
$$G = \frac{1}{R} = \gamma\,\frac{A}{l}$$

Przekształcenia: $\rho = \dfrac{R A}{l}$ ; $\; l = \dfrac{R A}{\rho}$ ; $\; A = \dfrac{\rho\,l}{R}$

Przykład: miedź $\rho=1{,}78\cdot10^{-8}\ \Omega\cdot$m, $l=100$ m, $A=2{,}5$ mm² → $R = \dfrac{1{,}78\cdot10^{-8}\cdot100}{2{,}5\cdot10^{-6}} \approx 0{,}71\ \Omega$.

Zmienne: $R$ — rezystancja [Ω]; $\rho$ — rezystywność [Ω·m]; $\gamma$ — konduktywność [S/m]; $l$ — długość [m]; $A$ — pole przekroju [m²]; $\alpha$ — temperaturowy współczynnik rezystancji [1/K]; $\vartheta$ — temperatura [°C]; $R_{20}$ — rezystancja w 20 °C [Ω]; $G$ — konduktancja [S].

02 Etymologia

Warianty: Conductor resistance

03 Powiązane