brepo@słownik:~$ define "Dielektryk"
Dielektryk
dielektryk (izolator)
ang. dielectric
01 Definicja
Dielektryk
ang. dielectric. Materiał nieprzewodzący, w którym pole elektryczne wywołuje polaryzację. Izoluje i gromadzi energię w kondensatorach; charakteryzuje go przenikalność i wytrzymałość elektryczna.
02 Etymologia
Warianty: dielectric
03 Powiązane
Autor: — · dodano 2026-07-27