Henr

01 Definicja

Henr

ang. henry (H). Jednostka indukcyjności w SI — miara zdolności cewki do gromadzenia energii w polu magnetycznym i przeciwstawiania się zmianom prądu. Indukcyjność 1 H daje napięcie samoindukcji 1 V przy zmianie prądu 1 A na sekundę.

• Definicja (napięcie samoindukcji):
$$u = L\,\frac{di}{dt} \;\Rightarrow\; 1\,\text{H} = 1\,\frac{\text{V}\cdot\text{s}}{\text{A}}$$
• Przez strumień skojarzony:
$$1\,\text{H} = 1\,\frac{\text{Wb}}{\text{A}}$$
• W jednostkach podstawowych SI:
$$1\,\text{H} = 1\,\text{kg}\cdot\text{m}^{2}\cdot\text{s}^{-2}\cdot\text{A}^{-2}$$

Przekształcenia: $\text{Wb} = \text{H}\cdot\text{A}$. Energia cewki: $W = \tfrac{1}{2}L I^{2}$ ; reaktancja: $X_L = \omega L$.

Wielokrotności: 1 mH = 10⁻³ H ; 1 µH = 10⁻⁶ H.

Zmienne: $\text{H}$ — henr (indukcyjność); $L$ — indukcyjność; $u$ — napięcie; $i$ — prąd; $\text{Wb}$ — weber; $\text{V}$ — wolt; $\text{A}$ — amper.

Nazwa upamiętnia Josepha Henry’ego.

02 Etymologia

Warianty: henry (H)

03 Powiązane